Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Bugün gene efkârlısın, gamlısın
Haydi gül, Biraz gül, gül be el kızı...
Belli ki gamınla serancamlısın,
Haydi gel, bir az gel, gel be el kızı.....

Okudum; yazdığın satırlarını,

gözlerine bakarken...

güller güzel ama sen onlardan güzelsin,
güller de özel ama sen onlardan özelsin,
gözlerine bakarken, aklımdan neler geçer,
gözlerin ışık ışık, içimi deler geçer,

Sen ceylana benzersin,
Kaş, göz, saç, el sende var...
Ceylandan da güzelsin,
Burun,diş, dil sende var...

Sende var güzellikler,

Takvim Martın dokuzu,
Kutlar iken Nevruz’u
Cemre düşer acele,
Güler toprağın yüzü...
Şenletir gönlümüzü...

Mübarek bir belde neredir dense,
Akılma takılır birden Van gelir...
Dağların kol-kola bar oynadığı,
Nuh’a durak olmuş, şu Süphan gelir...

Göl, nazar boncuğu Anadolu’nun

Uçarı yazarım diyorum ama,
İtiraz etmeden he he diyorsun...
Fikrimin yorumu meçhul muamma,
O yüzden yanılıp hibe diyorsun...

Hayalen yaklaşıp sana dedim ki,

Öğretmenim olan rahmetli Babam Mustafa Solmaz'a

Öğretmen olarak gittiğim köyde,
Hayali hatıra olan seneler,
Her biri bir başka olaydır bende,
Andıkça başıma gülen seneler…

Gül isterim solmayan, severek sunacağın,
Dem isterim duyarak, sevgime kanacağın...
Saydığım sevdiğimsin, öylece andığımsın,
Daha önce arkadaş, şimdi kıskandığımsın...

Gölgem gibi ömrümde, gönlümde sandığımsın,

Gönderdiğin kırmızı gül..
Koklayıp saklarım onu
Koyduğun noktayı virgül,
Sayarak paklarım onu..

Neden güller elde kalsın,

Hayatın cevridir bazen bir yıldığımız
Hayatın hoşluğudur mutluluk bildiğimiz
Kârımız olsun artık gönül erbabı yaren
Kârımızdır o gönülce sevildiğimiz