Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

sevgisini saklamayan
aziz yürek sen var ol
ve canımdan daha can
sevgimi de ayar ol...

senin kalbin bir fanus

Uzaktan bakınca şöyle bir bakıp,
Sanırım içinden şey, der gibisin...
Bazen beni tutup, bazen bırakıp
İşte sevmiyorum duy, der gibisin...

Ellerle baş başa gizli gezmekle,

Sevgi kutsal bir ağaç,
Balta vurmam köküne,
Sevgi başka bir amaç,
Onda yer yoktur kine...

Sen sevgi ağacısın,

Bir sevdi seni seven,
Pir sevdi seni seven...
O her gördüğün sevmez,
Zor sevdi seni seven...

Seni seven hem deli,

Geçende öldüler dediğin var ya
Gariban gönlümün tercümanıydı...
Boğulmuş fark etmez, tipide karda,
Ölecekti zaten, o bir faniydi..

Sevsen ne olacak sevmesen nolur,
Sen beni bırakıp gittikten sonra..
Seviyorum desen ne demesen nolur?
Gecelerle garip yattıktan sonra…

Bir film şeridi vefasız yıllar,

"Sizi düşlüyorum; düşünüyorum
Bir bardak çay demi gibi hasretle
Nihayet insanım yapılsa yorum
Hayat süremez ki dertle kasvetle

Yıldız halesiyiz ayla da denen

Düşmana doğrulmuş nişan alınan,
Bir kurşun gibiyim silahındayım…
Yıldızlar kaybolmuş atmadadır tan,
İşte o gecenin sabahındayım…

Bu sevgiler yazık, neden yıkılsın

-Mehmet (Muhammed) adından kinaye MEHMETÇİĞE-


Mağrur, vakur göğsünde çarpan kalbin sesiyle
Dalgalanır al-bayrak, Mehmed’in nefesiyle...
Dağlar sana eğilir, başındaki sisiyle...

Bizim yaylada biten,
Yar gülümsün gülümsün...
Aşkı sevdama yeten,
Kız gülümsün...gülümsün...

Yar gülümsün gülümsün,