Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

kalenin dibinde bir garip çeşme
kurnası akmıyor, tası çalınmış
ne oldu diyerek derdini deşme
taşına zamanın isi çalınmış..

koca bir kalenin suru dibinde

-bugun eşkıya Sarıkamışta yol kesti,adam öldürdü--

Eşkiya Yol Kesti.
-Bugün Eşkıya Sarıkamış’ta Yol Kesti, Adam Öldürdü--
Sarıkamış Dağlarını Eşkıya Sarmış Aman Yar...
Sus Pus Olmuş Garip Halkım, En Acısı Bu Zaman Yar

Dağılasan tesbih kimi dört yana
Ağlayasan ağlattığın kadar sen
Doğru menem eğriyi anlayana
Zaman seni budayacak bilesen...

Öv yığan olupsan, övün yıkılsın

ey günül sahibi yürek erbabı
sana yazmak için mecal ver bana
istekler bitmiyor haklısın tabi
sarılmaya güman bir dal ver bana

bu gönüle dem vuranı yazaydın

Huriler,periler rüyamda bana
Ondan sana zarar yoktur dediler...
Anana,halana ve komşulara
Birde falcılara baktır dediler…

Bu demde bu rüzgar onda çok eser,

Eni- sonu hayat bu her şekilde yaşanır
Arzu edilen şudur; güller asla solmasın
Ama engel çıkarsa kim engelden utanır
Yeter ki o engeller kalbimizde olmasın....

Sıla elden sağ selamet binice,
Sarıkamış’a öğlen vardım Eminem...
Ayrılık gözyaşı durup dinince,
İçtimâya geçip durdum Eminem...

Erimişti Soğanlı’nın karları,

"artık ne sen sensin ne de ben benim
bastığın her yere, taşa elveda
bırak zulüm çeksin ruhum,bedenim
ağlamayan gözde yaşa elveda...

yıllarca aylarca hatta günlerce

Düşünce var; müşkülden en kolay çıkmak için,
Düşünce var; dünyaya ilimce bakmak için,
Bizde düşüncebazlar ne hikmetse düşünür,
Vatanı parçalamak,ülkeyi yıkmak için...

Duyarak yazdım; anne, İster kabul ister ret,
Zatı şahanen bilir el pençeyim huzurda...

Mutluluk yollarına süreklerdi bir evet,
Değilse fikrin öyle mahcubum bu kusurda...