Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

dertlensem kemanım,sazım,udumsun
Sensiz ne günüm var; sensizlik beter...
Aslında neşemsin,tek umudumsun
ansızın gidersem, el salla yeter...

Yalancı dünyanın halleri vardır;

"artık ne sen sensin ne de ben benim
bastığın her yere, taşa elveda
bırak zulüm çeksin ruhum,bedenim
ağlamayan gözde yaşa elveda...

yıllarca aylarca hatta günlerce

O yandıkça ben yaktım
Sormayın sonrasını..
Çayeli'nde bıraktım,
Sevdamın karasını...

Bu tarlalar mısırluk,

Beri gel sevdamın bahçesi burda
Aşkımla sevgimle yan sevdiceğim
hele gel yanıma biraz otur da
canımız can olsun can sevdiceğim

Güllere inat ki dudaklarımız

Başına bağlamış yeşil örtüyü
Soğuk gecelerde yollara düşmüş...
Çeçen kızı vermiş onca ölüyü
Tekbir çekmiş şehitlerle döğüşmüş..

Çeçen kızı ayrı kalmış mülküne

İçimde fırtına, boran var şimdi,
Gönlümde seninle duran var şimdi,
Bilmezce açtığın yaran var şimdi,
Biliyorsan söyle var mı çaresi?
Dallarda duyulmaz kuşların sesi."
x

çevrede bir devam, bir sürek vardır....
her şeyde bir anlam, bir gerek vardır...
her varlık şifreli, baksan görürsün
her şifrede bir his, bir yürek vardır...

"dünyamız kirlenmesin,
çevremizi sevelim, dünyamızı sevelim
bütün insanlar desin,
çevremizi sevelim, dünyamızı sevelim

bahçeler çiçek dolsun,

Çobanın tasası kaybolan kuzu
O yüzden terk etmiş ovayı düzü
Güneşin dağlara dönmüşken yüzü,
Mürekkebi ıslak yazılar nerde?

Koyunun kuzusu ardında gerek,

ne zaman görsem köydeki çocukluk yıllarım aklıma gelir...
dantelli perdesi, ortadan bağlı saç örüğü gibi
erken saatlerde güneş vurunca ışıyan pencereden
bakınca içimin aydınlandığını hissettiğim..
çocukluk çiçeğim...