Güresen Destanı.!

Seslenduk Ankara’ya,
Sesumuzi duysunlar,
Sıkıntı çekenlere,
Biraz yardım yapsunlar..
Duy sesumi ankara,
Bütün umutlar sizde,
Çukurları gezerken,
Derman kalmadi dizde…
Senler geldi geçti,
Derdi derde ekleduk,
Yardım gelecek diye,
Siramuzi bekleduk…

Yaşasun salim başkan,
Bizlere kucak açti,
Onun hizmetlerine,
Tüm muhalefet şaşti..
Büyüktür ofun adi,
Nami sardi dünyayi,
Buranun vekilleri ,
Sesumuzi duymayi…
Of’tan verduk selami,
Güresen duysun bizi,
Şu bizum Büyükşehir ,
Güldürsün hepumuzi..

Güresen gülsün diye,
Trabzon’a yol alduk,
Salim başkanumuzla,
Yine baş başa kalduk…
Habu bizum yollarun,
Çilesi çekilmeyir,
Kelalinun insani,
Neden yuzi gülmeyir…
Trabzon büyükşehir,
Güresene el attı,
Salim başkanumuzla ,
Muhtar oturup kalktı..

Şu bizum habip muhtar,
Postu serdi çarşıya,
Kiskandi diğer köyler,
Gelduk karşi karşıya…
Salim başkan şaşurdi,
Hangi birine baksun,
Seslenun ankaraya ,
Paralar ofa aksun…
Beton döküldi yollar,
Derin bir nefes alduk,
Habip ile beraber,
Hamza müdüra vardık..
{Mahalle yollarinda,
Rahat rahat gezeruz,
Emeği geçenlere,
Çok teşekkür ederuz.}.