Gurbette Bir Sonbahar Şiiri - Arden Daniel

Şimdi bir sonbahar yaprağı kadar yorgunum
Esen rüzgarın sessizliğinde
Dalımdan koparcasına savruluyorum
Bana nasılsın diye sorma ey sevgili
Dedim ya
Bir sonbahar mevsimi kadar yorgun
Dertli ve kederliyim
Sen yine de bana bakma ey sevgili
İsyanım hazan olan mevsimlere değil
İsyanım sensiz geçen gurbet gecelerine
İsyanım hasretlere isyanım özlemlere
İsyanım durmadan seni anan sol yanımadır
Ey sevgili
Yok hayır yok sitemlerim sanadır sanma
Sitemim tutamadığım ellerine
Sitemim sevgi dolu bakamadığım gözlerine
Belki de sitemim
Kara kalemle yazılmış gibi değişmeyen kaderimedir
Ey sevgili
Şimdi bir dönebilseydim yeniden senli ve benli yıllara
Biliyorum o zaman bütün sitemlerim ve isyanlarım
Son bulacaktı belki de sonbaharlar
İçimi bu kadar soğutmayacaktı
Üşümeyecekti ellerim bu kadar
Ve hiçbir yokluk acıtmayacaktı içimi
Senin yokluğun kadar
Sen yine de bana bakma ey sevgili
Dedim ya
İsyanım sana olan aşkıma değil
İsyanım sensiz aldığım her nefese
İsyanım ölümden beter ayrılıklara
Yada ne bileyim belki de isyanım
Kalbimden bir türlü söküp atamadığım
sanadır ey sevgili sana