Hasretin zehrini içtim de geldim,
Sabrın kalesini geçtim de geldim.
Dünyanın yükünü seçtim de geldim,
Vurduğun yaralar sızlar içimde.
Vefa bekler iken cefa bulduğum,
Uğruna sararıp her gün solduğum.
Dost bilip sırrımla teslim olduğum,
Hançerin izleri gizler içimde.
Gönül sarayımı yıktın da gittin,
Ömür defterimi yaktın da gittin.
Bir enkaz altından baktın da gittin,
Bitmiyor feryatlar, gizler içimde.
Yüklendi sırtıma çekilmez çilem
Yıkıldı üstüme koca bir alem.
Kurudu mürekkep kırıldı kalem,
Söylenmez bin türlü sözler içimde.
Zamanın çarkında un ufak oldum,
Kendi gurbetimde sarardım soldum.
İsmini, yazdığım gönlümden kovdum
Hâlâ küllenmiyor közler içimde
Kayıt Tarihi : 8.1.2026 01:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!