senle dolan anlarımın kenarları yanmış
üstümde yoksul bir bahar örtülü
küskün kapının menteşeleri paslanmış
hep ben mi olmalıyım…o kapıyı açan
hala aynı telden çalıyor bizim ozan
senin sevdiğin türküyü bırakıyor gecelerime
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
