Güray Barın Şiirleri - Şair Güray Barın

18.09.2001 - Kırıkhan/Hatay

Güray Barın 18 Eylül 2001 yılında Hatay’ın Kırıkhan ilçesinde dünyaya geldi. 2007 yılında ilkokul eğitimine Hatay/Kırıkhan Mehmet Akif İlkokulunda başladı. 2009 yılında Hatay’ın İskenderun ilçesine taşındı. Burada Namık Kemal Ortaokulunda eğitim görmeye başladı. 2013 yılında fotoğraf sanatıyla ilgilenmeye ve fotoğraf çekmeye başladı.
2014 yılında İskenderun’un ilk ve tek fotoğraf ve sinema sanatı derneği olan “İSKFAD” ile tanıştı. İskenderun Fotoğraf ve Sinema Sanatı Derneğinin de büyük katkılarıyla amatör fotoğrafçılığa giriş yaptı. Ortaok ...

Güray Barın

sana tüm çiçekleri almak isterdim,
sen ise sadece papatyaları severdin...

ben soldum,
papatyalar koktu.

Devamını Oku
Güray Barın

bir gece ansızın
çıkıp geleceğim sana
ölüme meydan okurcasına
yaşlanmaya ramak kalmış diyeceksin

geçen zamana

Devamını Oku
Güray Barın

bir gece ansızın
bırakacağım peşini
ne varsa yazdığım sana
mektup
şiir
hepsini yakacağım bir çırpıda

Devamını Oku
Güray Barın

bir gelişini
bir de gidişini hiç unutamadım

gelişin baharı getirdi
gidişin sonbaharı

Devamını Oku
Güray Barın

bedenimde bir ürperti
peşimde hızlı adımlar
boş bir sokaktayım
bir elimde yalnızlığım
bir elimde bir avuç kırgınlık

Devamını Oku
Güray Barın

ondokuz adım vardı aramda
sessiz bir cinayetle
ancak bir şizofreni bu kadar sinirlenebilirdi
o da ancak akşam üstü

bir ışınla geldi sonbahar yaşında

Devamını Oku
Güray Barın

gözlerini arıyor gözlerim
gecenin en derin saatlerinde
ve ellerini tutmak istiyor ellerim
sabahın en soğuk vakitlerinde

içemiyorum tutamadığım sigarayı

Devamını Oku
Güray Barın

sonra
epeyce seviştik
haydarpaşa garında tanıştığım fransız güzeliyle gülme öyle hemen esmer fransız olmaz mı?
hani şu trene binerken düşürdüğü
tokasını alamayan fransız
saçları küt yüzü pek zayıf

Devamını Oku
Güray Barın

bir ara gözüm kararmış
“makinist bey sağ da inecek var” demişim
patlatmış kahkahayı bizim fransız

-fransız bu nasıl türkçe anlasın abi?
dedi cemal

Devamını Oku
Güray Barın

bazı eksiklikleri dolduramıyor olmuştuk artık her geçen gün kopuyordu
bizi bağlayan sicim tel tel
her adımda saklı bir veda
her tavırda eksilmiş
noksan bir eda
oysa bir zamanlar

Devamını Oku