Akşam kızıllığında yakın gerekçenin kor ateşe
dönüştüğü, yağmurla yıkanmış bahçelerde
tekrar üreyen, yazıklanmış bir rüya bereketi
saçar ve güzeli özüne katar, gülüşlerin ötesine
taşmış özelliklerin yoğunlaşıp karanlıklara
karıştığı, aykırı oluşun verimli destanı olur,
kendine dönüşün ve yeniden çılgın arzunun
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta