Şaşkındım... Sanki bir bilgisayar oyunu ki adı Dünya; baş rolde, kendi hayat oyunumda ben vardım.
Oyunun içine benden başka öyle değişik canlı-cansız varlıklar serpiştirilmişti ki, bu ahenk kendi başına oluşamazdı.
Hayat, benden hariç şimdiye kadar bütün yaşayan ve yaşamakta olan insanlara verilmişti. Burada bir eşitlik vardı.
En garibi de neydi biliyor musun sevgili günlüğüm?
Ala gözlü nazlı dilber
Sen d(e) olasın benim gibi
Zülfün dökük boynun bükük
Sen d(e) olasın benim gibi
Bahçende güller bitmesin
Devamını Oku
Sen d(e) olasın benim gibi
Zülfün dökük boynun bükük
Sen d(e) olasın benim gibi
Bahçende güller bitmesin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta