Şaşkındım... Sanki bir bilgisayar oyunu ki adı Dünya; baş rolde, kendi hayat oyunumda ben vardım.
Oyunun içine benden başka öyle değişik canlı-cansız varlıklar serpiştirilmişti ki, bu ahenk kendi başına oluşamazdı.
Hayat, benden hariç şimdiye kadar bütün yaşayan ve yaşamakta olan insanlara verilmişti. Burada bir eşitlik vardı.
En garibi de neydi biliyor musun sevgili günlüğüm?
Handan,hamamdan geçtik
Gün ışığındaki hissemize razıydık
Saadetinden geçtik
Ümidine razıydık
Hiçbirini bulamadık
Kendimize hüzünler icadettik
Devamını Oku
Gün ışığındaki hissemize razıydık
Saadetinden geçtik
Ümidine razıydık
Hiçbirini bulamadık
Kendimize hüzünler icadettik




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta