Şaşkındım... Sanki bir bilgisayar oyunu ki adı Dünya; baş rolde, kendi hayat oyunumda ben vardım.
Oyunun içine benden başka öyle değişik canlı-cansız varlıklar serpiştirilmişti ki, bu ahenk kendi başına oluşamazdı.
Hayat, benden hariç şimdiye kadar bütün yaşayan ve yaşamakta olan insanlara verilmişti. Burada bir eşitlik vardı.
En garibi de neydi biliyor musun sevgili günlüğüm?
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta