Yarın bugünün elinde esirken ve yorgun kalbim anı yaşarken,
Gözlerinin derinliğinde kaybolan ben.
Ve her günüm sevgili,
Günlerden SEN.
Kalbimdeki ateş, gözümdeki yaş, içimdeki sızı...
Giderken dünyadan,
Yok oluşta buluvermenin sebebidir aşkın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta