aklında gecesi, ölümün
yağmurları ve yığınakları yankılanırken
duvarda tersten asılmış apolet
anlamsızlığın korkularını mı oynar
susar alfabesi daramadağınıklığın
şimdi kalemini damarlarına batırark yazar....
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
