Güney Eroğlu Şiirleri - Şair Güney Eroğlu

Neden arkasındaki ışığı görünce
Her kapı yüzüme kapanıyor

Bir hüzme ya da mavi bir damla
En inceldiği noktadan neden kopuyor

Lam

Kapüşonumu kafama geçirince
Korkularım artıyor

Yaşadığımı en çok

Bir kış akşamı yürüyorum
Ayaklarım yere sağlam dokunsa da
Kayıp, gidiyor kaldırımlar

Bazı akşamlar aşık olmak yetmez
Aklımın kalemi kağıda değmez
Aşktır öldüren benim şiirimi
Çünkü gözüm yazdığımı beğenmez

Kendinden önce yazanları sevmez

Rüya mıydı masal mı
Ruhu hastalıklı insanı aciz bırakan
İnsan budur işte
Hisseden
Yarım kalan şeyleri
Tamamlama hasretini hisseden

Acıyı veya sevinci
Duygusuzluk koyar insana
Birini güzel bulmak yetmiyor işte
Değer vermekle bitmiyor
Aşkı beslemek gerek

Nasıl yapar bunu
Bir insan evladı
İhaneti yaşayanlar bilir sadece
O içine çekilemeyen nefesi
Sırtına saplanan bir bıçak
Bazısına hırs verir

İlhamım tükendi bu gece
Şahsı tatmin etmek için
Kendiminkinden yazıyorum
Bir periden gelmez hep hece
Mürekkebi kararmış kırmızı kanımdan yapıyorum

Bizim ağzımız da
Nutuk çeken
Kötü gününde
Yanında olmayan
Dostlardan yandı

لا
Tanrı’yı tanımasam

Her kayalığa yüzünü oyar
Bütün tuvallere resmini çizerdim
Suretine aldanan benim