Güneşle Doğan Umut

GÜNEŞLE DOĞAN UMUT
Dursun dünya yarışı, dindi kalbin sızısı,
Alnımıza yazılmış, bir dostun ak yazısı.
Mat ve gri günlerde, parlayan bir güneş ol,
Ruhun sessiz bağında, sönmeyen güneşim dol.

​İnsan bazen yorulur, nefes nefese kalır,
Bir dostun selamıyla, taze bir nefes alır.
Hani nerdesin ey can, güneşli ruh parlasın,
Işığınla bu gönül, her an seni anlasın.

​Gezegen deli koşar, durdurmak zordur onu,
Bir tatlı yâr değil mi, yalnızlığın tek sonu?
Mat-gri bulutlardan, süzülüp de gelsen yâr,
Karanlık gecelere, bir ay gibi dolsan yâr.

​Serap değil bu gerçek, ısıtır canımızı,
Sevgi ile bağlarız, kopan her bağımızı.
Güven duymak isteriz, inanmak isteriz biz,
Umutsuzluk ufkunda, kalmasın tek izimiz.

​Tam kenardayken hayat, bir dakika kurtarır,
Sevgi ve samimiyet, her dertten uzaklaştır.
Eksikleri yok eden, o şifalı bakıştır,
Gönül kışını hemen, çeviren bir nakıştır.

​Üzülmesin tanıdık, o aşina yürekler,
Dua dolsun ruhlara, kabul olsun dilekler.
Bizim ilgimiz olsun, şu hayatın kaynağı,
Sönsün artık dertlerin, o sönmez yanardağı.

​Sultaniyim can yârim , sevda aksın söz ile,
Dursun artık bu dünya, gelmesin hiç göz ile.
Güneşli iyi bir ses, "Neredesin?" desin ya,
Şu garip yeryüzünde, bizi bir el tutsun ya.

Samet yıldırım sultani
03.03.2026