Gecenin kapısı yavaşça aralandı,
ufukta altın bir mühür parladı.
Güneş,
göğün tahtına oturan kadim hükümdar gibi
dünyaya seslendi.
İlk ışık değdi dağların alnına,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta