Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ey Güneş,
Yine Beyşehir’in dağlarına eğildin
Sarardın sen büsbütün, önce böyle değildin
Kucakladın gölünü, sanki salmayacakmış gibi
Bu hüzün nedir sende? Geri gelmeyecekmiş gibi!
_________ Kutlarım yüreğinize sağlık.kaleminiz daim olsun..+10 Saygılar
hocam ellerine yüreğine sağlık bir beyşehirli olarak severek okudum...saygılar...
İşte böyle âşıklar bir ayrılır, kavuşur
Törpülenir ömrümüz zamanlarla savuşur
Güzel bir şiir bir gölün ne çok hikayesi var göören gönüllerde saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta