Güneşimsin Şiiri - Güven Tekin

Yaralarım, seni tanımaya başaladıktan sonra,
Her geçen gün, kabuk bağlamaya başladı.
Bazen yokluğunu düşünüyorum.
Ama kafayı yiyecek gibi oluyorum.

Ela gözlerinde, hayat bulduğum,
Gecemi, ay ışığı gibi aydınlattın.
Seni tanıyınca güldü yüzüm.
Günüme doğan, güneşimsin benim.

Üşüsem sarılır ısıtırsın,
Ağlasam göz yaşlarımı silersin,
Düşsem, düştüğüm yerden kaldırırsın.
Senin için katlanıyorum bu hayata.

İçimde özlem biriktiyorum,
Senle mutlu olduğum gibi,
Bir tarafım hep eksik onlarsız,
İkimizin yarasıda aynı bizim.

Bir birmize derman olâlım.
Merhemi sen ol, ilacı ben olayım.
Beraber mutluluğa tomurcuk açalım.
Sen bana yaslan, bende sana yaslanayım.

Bir birimizi çok sevelim..