Al düşmüştü güneşin yanaklarına
Kızarmıyordu artık eskisi kadar.
Bir sevdaya tutuldu belkide bir ırmağın saflığı kadar.
Fabrikanın dumanları yükseliyordu,
Kızıla boyanan göğe doğru.
Sokak lambaları birer birer sönüyordu
Ve ardından bir güneş doğuyordu.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
