GÜNEŞE KOŞAN ÇOCUK
Ayrılık dokundu dudaklarıma
Katrankarası gecelere düştüm.
Yaban bir ezgisin sonsuzda.
Bütün yüzler sensin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güneşe koşan çocuk, nefesinden hiç düşmesin......Çok güzel..........Sevgiyle kalın.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta