Yarım Kalan Kurtarış Şiiri - Yahya Kaydul

Beş metrelik kuyuya düşmüşüm de
Üç metrelik ip uzatmışsın gibi;
Yoksun desem yalan, varsın desem eksik.
Elin uzanıyor ama kalbin hep bir adım geride,
Sesin yankılanıyor da nefesin tenime değmiyor sanki.
​Ne çıkmama yetiyor çaban, ne de vazgeçmeme...
Düğüm atsam ellerim boş kalıyor,
Bıraksam karanlık beni daha çok çağırıyor.
Öyle bir araftasın ki;
Ne tam bir merhem oluyorsun yarama,
Ne de tamamen tuz basıp gidiyorsun uzağa.
​Biraz daha uzatsan o ipi, belki güneş doğacak;
Ama sen, beni tam orada,
Ulaşılmazın en yakınında tutmayı seviyorsun.
Şimdi bu derinlikte sormam gereken tek bir soru var:
Beni kurtarmaya mı geldin,
Yoksa sadece çırpınışımı izlemeye mi?