Sana bakarken gözlerim kamaşıyor , güneş mi elbisen ?
Bir aydınlık bırakıp ışıl ışıl içime doğuyorsun.
Hapsolmuş karanlığım ilk önce pembeleşiyor ,
Her bir hücrem sonra ağır ağır aydınlanıyor .
Ufuktaki bir okyanusun üstünü örten bir alacalı bir renk bu.
Okyanus binbir renk olduğu zaman , kendimi dünyamın en iyi ressamı gibi hissediyorum . Her bir renk iç içe ve bunu farkeden sana benim gözlerimmiş gibi.
Sen Yanımda olsan anlar mıydın bu renk kümesini ?
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta