Ayaz rüzgarlar üşütür bedenimizi bazen
dil konuşmaz olur
tek tanık dizelerimizdir acılarımıza eş
bir susmak ki avazz
duyan yok, ses veren yok
yüz solgun, ruh yorgun ve paramparça
bi çare yakarışlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Avaz avaz üşüyorum
Çığlık çığlık düşüyorum' diyecektim ama şiirinize güneş doğuyor final dizelerinde...
Kutlarım, güzeldi...
Sevgi ve saygı ile...
SEVGİLİ DERİN MAVİ HANIMEFENDİ,
Elbette güneş güzel yüreklere doğacaktır, sizin yüreğiniz de yeni doğacak güneşlere layıktır, bu güzel şiiriniz için sizi kutlarım. bilal esen
ve bir gün
elbet açar çiçekler yeniden
güneş doğar
elbet açacak çiçekler ve doğacak umut dolu şiirler..:)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta