Ey! Güneş, sana sesleniyorum! Sana
Duyuyor musun? Beni
Ama nerden duyacaksın ki
Bana o kadar uzaktasın ki
Ve ben her daim karanlıktayım
Ey! Güneş, sana sesleniyorum! Sana
Işık saç! Benim de kapkaranlık dünyama…
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




güneşin eksilmesin,,kutlarımmmm
Koskoca dünyayı aydınlatan güneş bazen içimizi aydınlatmakta aciz kalabiliyor. yüreğimizde bir tutulma varsa güneş te yetersiz kalıyor. Neyseki bütün bunlar geçici. Belkide en iyisi güneşi beklemektense biz güneşe çıkmalıyız ki aydınlığı sarsın her yanımızı. güzel bir şiirdi. kısa ama anlam yüklü.
ve unutulmamalı her yüreğin sonsuz güneşi vardır...
bu güzel ama günes karamsarliga alet olmasin
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta