Rüzgar öyle esti ki korktum
Herşeyi aldı geçti
Sandım ki buydu olmaklığım
Bir yağmur yetti oysa
Korktuğum rüzgara
Yağmur seller oldu çağladı
Tek başıma yürümelerim berbat
Ellerimi tut yürüt biraz
Yürümelerimiz güzel
Gülmelerim de tuhaf
Sen gül benim yerime
Önce bir rüzgar çıkacak
Yapacak darmadağın
Sonra karısacaksın içine
Orada kala kalan
Sende eseceksin ki bazen fırtınamsı
Çok gezdim çok aradım
Kimi gördümse sen değil
Dillendi kalp gerçeğini unuttu
Kimbilir kaç kişiye seni anlattı
Bedenimde sancılar
O misafirdi artık dünyada
Gözleri engin denize bakan
Yalan dedi geçmiş
Gerçek şimdi yaşanan
Bu yerler bana ait değil
Ufuk kızıl , deniz çoşkun
Dalgalar engin
Yurdumun üstünde bulutlar kara
Hava serin
Dinmez çığlıkların
Özledim
Sen bizi sessiz bıraktın
Biz sensiz karanlık gecelerdeyiz
Şimdi bir boşluk içimizde
Vakit acı dolu acilardayiz
Hep pembe hayaller
Yeşil bir dünya
İşte bu düşlediğimiz bizim
Olmuyor,uymuyor yaşamın kendisi
Düşleri yıkıyor o kaba saba yaşam
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!