Aşk yalan,
Sevgi yalan, sevda yalan
Dost yalan, dostluk yalan
Mal yalan, mülk yalan
Para yalan, pul yalan
Yalan, her şey yalan…
Duydum ki,
Ey şair müsveddesi
Madem şiir diye bir şey yazmışsın
Şimdi sıra bende, dinle sesimi:
Benim de bir derdim;
Bir de gayem var.
Kim kime layık görüyorsa o’na....
Neşemizdin,
Sevincimizdin,
Birliğimizdin,
Sen Kardan Adam.
Bir gece yarısı asabım bozuldu,
Yavaşça çıktım evden,
Altın yüzüğümü, alyansımı
Saatimi bırakmışım;
Üzerimde boş bir cüzdan…
Yürüyorum, elimde anahtarlarım,
Bir taraftan yel,
Bir taraftan sel,
Bir taraftan sen,
Bir taraftan ben,
Kalmadı huzurum,
Kalmadı neşem!
Adın başka, resmin başka,
Sözün başka, özün başka,
Ben yabancı, sen yabancı,
Hırsız, kalbimi çaldın ya.
Olmazdı, inandım aşka,
Prof. Dr. Fahiman TEKİL’e
Toplandım...
Öğüdünü, dinledim de geldim,
Hakkımdır geçmek, almaya geldim.
Korkmuyorum artık, istersen sor,
Meni men yapan içimdeki mendi,
Mene değil, o mene inan.
Gördüğün men nedir ki, ele bil bir heçti…
Ama sözün olmasın o mene,
Dert olar o şirin dertli mene.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!