Kum, deniz, sahil, bağ bahçe yeşil,
Bir adı Demre bir adı Kale.
Antik tiyatro, Noel Baba,
Kekova, Batık Şehir, Üçağız
Tarihî ve doğal güzellik…
Duydum
Hep aynı hikâye
Değişti devir diye!
Dostlar dost değil;
Akraba akraba!
Kimbilir belki de
Adaleti çaldı gayr-i müslüman
Geyretimi aldı gayr-i müslüman
Daşı başa çaldı gayr-i müslüman
Müslümandıh olduh gayr-i müslüman
İstanbul, 1989
Geri dön, geri dön,
Ateş olsan da geri dön,
Su olsan da geri dön,
Yeter artık, çevir yüzünü
Bana dön…
Sultanlar sultanı yar
Aşkımı kimnen danar?
Gündüzü gece sanar
Kuş olup ganatlanar.
Göçeğim ganım gaynar,
Başımın üstünde öyle dönüp durmayın,
Beni de alıp, götürün uzaklara…
Uçsuz, bucaksız ufuklarda süzülen
Yurtsuz, barksız göçmen kuşlar.
Simanız bir yerlerden tanıdık
Beni de alıp götürün uzaklara…
Ali İhsan DEMİREL’e…
Bakmayın böyle garip hâlime
Ben ne zenginim bilir misiniz?
Yer benim, gök benim, deniz benim
Aşk benim, sevda benim, naz benim
Asabımı bozuyorsun ey Fuzulî
Ne şanın ne makamın ne rütben,
Ne paran ne de pulun,
Sen Fuzulîsin, Fuzulî olmasa da adın.
Her şeye rağmen, insanî duyguların
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!