Gündüz gözüyle gelen o sinsi fısıltı:
"Artık kendine gel, bırak o tuhaflığı."
Korkarım; ruhuma bir hesap uzmanı yerleşir,
Her şeyi kâr/zarar diye tartar, bitirir.
Ve o zaman hayat denilen o tatlı cinnet biter.
Akıllanmak mı? Demek ki artık fıkra yok.
başka türlü bir şey benim istediğim:
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..
Devamını Oku
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta