alabildiğine uzanıyor ovada toz bulutu
rüzgar getiriyor kanatlarında yokluğunu
savruluyor ellerinden bileklerin yorgunluğu
uyandırıyor gözlerini sabahın mahmurluğu
düşünde deniz; gözlerinin önünde uçsuz bucaksız
rüzgar yıkanıyor denizin köpüklerinde
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta