Belki sabahın serinliği vurmuş bir küçük parkta
gölgesi hayli deli bir söğüttüm de ben
kaçıp duruyordum tarazlanmış sesinden
yatağını ezberden bildiğim suların
(kesin olan bir şey vardı: hiçbir anafor
modigliani kadar kendine susayıp
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Sanat arayan arkadaşlara göre bunlarda sanat var. Ben anlama önem veriyorum. Anlamları da güzel. Ama isterim ki bizim hitap etmek istediğimiz
alt tabaka kolay kavrasın. Böyle olunca okuma oranı düşük olan bir toplumda şiire olan ilgi de azalıyor. Sevgiler. Mehmet Halil.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta