Günaydın Mira Şiiri - Kenan Gezici

Gün sabah vakti, tan zamanı.
Varla yok arasındadır ışık.
Yüzünün aydınlığı var Mira.
Sonra ellerini, hatırlarım.
Durup dururken değil.
Ki saçların sisler kaldırır.
Ve yüreğimi, uykudan uyandırır.
Etraf o kadar alaca karanlık.
Nehrin üstündeki pırıltılar.
Sanki ışığını, senden alır.
Ben gibi, dünya alaca karanlık.
Tenim yar yar diye isyanlarda.
Düşmez miyim, neden aklına.
Hangi sabah günaydın diyeceksin.
Ve bu gün gibi ortada Mira.
Sabahın körü akşamın serinliğinde.
Sen gizlisin hasretin körlüğünde.
Vuslat bu kadar neden sağır.
Yaşamaya çok doluyum.
Arşa yöneliyor gözlerim.

Kenan Gezici 14/02/2026