Yaktım inandığım tüm masalları
Ellerimde ateşin korluğu tutuştu
Toplasam vücuduma sıralanan ihtirasları
Derler mi, hayat son buldu?
Mahşerde beklenir diyorlardı küçükken
Ölen insanlar orada sıralanırmış
Kafamı çevirip sorardım hep: Neden, neden?
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta