Gün Söndükten Sonra Şiiri - Sadık Korç

Gün söndü çoktan,
Senden kalan üç beş hatırayla.
Almadım yanı başıma
Hayalinden başka.

Kuşlar taş attı bahçelerime,
Elma ağaçlarım solup gittiler.
Kırmızı güllerim vardı,
Söküp talan ettiler.

Donmuş bedenlerin,
Susmuş dilleriydik.
İkimiz de farkındaydık,
Yalan olmaz, değil mi sevgilim?

Farklıydı duygular;
Sen, sen olmayı başardın da
Ben nasıl sen olmayı başardım,
Bilemiyorum sevgilim.