bir gün o uzak evler de soğur
kırılır aynalar,
dağılır kelimeler.
gövdesine istiflenen hayat susar,
unutulur
kurulan yer sofrasında sancılar,
çekilir ses
durulur
aralanan kepenkler de sus kalır.
kurşuni patiskalarla
çevrilir birgün şafak,
paslanır sevgi yüklü saksı
gün yüzü görmeden
açlığa yenilir doğmayan çiçek
ötelerden berimize batar
umudu tutsak,
yaralı o akşam.
bir gün ıskalar yamaçların bağrını umut
ağrısını susturur
ay ışığında kardelen,
kış bozumu olur, ki yola revan
kar humması olur, ki solu tutar.
ayılır heybende afyonlu gece
ayrılır bir gün uzaklara dağılır hece
ezilir için
ezilir göğsün de ɓir dağ çileği
elin dilin o gün
baştan sona hasret kızılı......⚘
.....özlemcay/
mart/yirmi bir
Kayıt Tarihi : 21.3.2026 06:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




beğeni ile okudum
dilinize sağlık
TÜM YORUMLAR (1)