Gün doğumu Şiiri - Dağlar Özügüç

O güzel gün doğumunda
Birçok insan tatlı uykusunda
Manzaranın şöhretini görmez
Çok seven de
Geçmişin kıymetini bilemez
Kainatta denge esastır derler
Çoklar sıkınti yaratır
Zaman hep dilsiz sanılır
Oysa sabredene çok şey öğretir
İnsan aceleyle körleşir,
Sessizlikte ise kendini tanır
Her kayıp bir iz bırakır
Her iz, yürümeyi bilen için pusuladır
Gidenin ardından çok şey söylemek mümkün ,
Ama kalanın yükünü taşımak daha zordur
Herkes güneşi ister
Ama şafağın ayazına
Razı olan azdır
Sonuçta;
Gün uyanık olana doğar.