Şimdi alıp gidiyorum sende kalmış gözlerimi.
An kararır gölgeler artık serinlik verme kimseye.
Dökme kalpler kaskatı, şekil vermek imkânsız.
Birde gün üstüne gün yaşanıyorum birbirinden farksız.
Uğurlayamadıklarım var ellerim hep havada.
Boşluk içimi acıtıyor kasvetin tenhasında.
Şiirler yazıyorum kimsesiz, kimseye ait olmayan.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta