Şimdi alıp gidiyorum sende kalmış gözlerimi.
An kararır gölgeler artık serinlik verme kimseye.
Dökme kalpler kaskatı, şekil vermek imkânsız.
Birde gün üstüne gün yaşanıyorum birbirinden farksız.
Uğurlayamadıklarım var ellerim hep havada.
Boşluk içimi acıtıyor kasvetin tenhasında.
Şiirler yazıyorum kimsesiz, kimseye ait olmayan.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta