Artık başkalarına bıraktım geceleri
Belki anlarlar kıymetini
Uykusuzluğun verdiği uyuşukluğu
Ve esneyerek kargalara hoş geldiniz demeyi
Büyük işler yaptım pışmanda değilim
Tomurcukların patlamasını yaprakların hele
Milim milim büyümesini
Sevinçle izledim gök taşlarının kaymasını
Yağmurların pat pat patlamasını
Ve fırtınaların kucağında oturmasını
Göçmen kuşlara tanıklık yaptım
Hatta duvar kertenkeleleriyle dostluklar kurdum
Boktan püsürekten yazılarıma katlandılar ne de olsa
Isıttım örümcek yavrularını avuçlarımdan el sallayarak iyi insan olduğumu fısıldadılar
Duydum onları ezan vakitleri
Daha çok sevdim okyanusların kokusunu
Seni zaman zaman düşündüm belki yani o duygulu ezgileri dinlerken
Bazen dolmuştur gözlerim bazen en adı dižilerde
Bile duygulanmışımdır burnum kasılmış da olabilir
Sızlamışta olabilir
İğde kokularıyla usuma gelmiştir Rana
Amca deme bana kadın
Belki gereksiz bir laf salatasıyım
Ülkem adına canım felaket sıkkın olsa da
Amca deme bana kadın
Geceleri başkalarına bıraktım
Ruhumun demirini çektim sudan
Bir yol var önümde
Bir yol yol verdi bana
Daldım içine
Necmi Dayan
Kayıt Tarihi : 5.05.2026 18:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!