Gurubun son raksı bu, gök kızıl gün bitiyor
İçimde damla damla suskunluk birikiyor
Secdeye inmiş başım, avuçlarım toprakta
Akşamın aksi suda kızıl kızıl yanmakta
Ufkun son sahnesi bu, gümüş kanatlı kuşlar
Göklere inen perde, bakır rengi bulutlar
Bir melâl depremi bu, dağılıyor düşlerim
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta