Kızılın koynunda uykuya dalar gökyüzü,
Gözlerim takılır eriyen renklere.
Bir veda seremonisi sanki her akşam,
Gün, sessizce eğilir gecenin önünde.
Ufuk çizgisinde soluk bir yalnızlık,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta