Doğduğu anı her defasında kaçırdığım Güneş;
Batışındaki hüzün / yüreğimdeki matem’e eş.
Neden bu kadar üzgünsün ki giderken?
Nasıl olsa/ yine geri gelmeyecekmisin sen?
Gittiğin o yerden.
Ya ben... ya ben
Burada olacakmıyım geri döndüğünde....bilemem.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta