* Gün Akşam Üstü Şiiri - Mecit Aktürk

Onlarca "keşke"yle koca bir "eyvâh"
Sitemim insafsız zâlime, benim.
Onmaz yaralarla dolu sol cenah
Bakın şu perişan hâlime benim.

Ömür ikrâm olmuş, neşeler bensiz
Düşler vurgun yemiş, hayaller tensiz
Mahâret belleyip vicdansız densiz
Tuz ekmiş, tükürmüş balıma benim.

Sızı yayıldıkça gönül özümden
Hüzün süzülüyor iki gözümden
Bülbül naza çekmiş, çıkmış sözümden
Baykuş yuva yapmış dalıma benim.

Takvim tamamlarken yarımı tama
Ecel kuşu geldi, dokundu cama
Ucuna geleni söylerdim ama
Kem söz yakışmıyor dilime benim.

Ömrümün üstünden çok poyraz esti
Yâr deyip sevdiğim selâmı kesti
Sabahı beklerken gün akşam üstü
Kimseyi beklemem salıma benim.
Gelmeyin istemem ölüme benim.