sen olmadığın zamandı
ilana düşürülmüş sevmelerim
sabah gülde
öğlen sümbül
akşama allah ne verdiyse
tuttun
yaka paça dışarı attın ya
çekip gitmeyecekleri anladığında
türküler kondurdun bütün boşluklara
doldurdun
özlemledin şiirleri
gün
rakı oldun
ya da daha güzeli
kifayetsiz bütün kelimeleri çıkardın dağarcığımdan
sen yazdın
mısraladın yüreğimi
sevdirdin
gün
kırçiçeği oldun
bahar müjdeledin
tükenme ihtimali olmaksızın
haşmete yenik gül kokularını süpürdün
yok ettin
emsalsiz ve eşgalsiz bir gülümsemeyle
gün
sen oldun
FUFUKA
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta