Bir gün olsun güldürmedi,.gözümden hep yaşlar aktı,
Öldür dedim öldürmedi, beni yaralı bıraktı,
Onu sevmemin sebebi, beni mutlu kılacaktı,
Şimdi ben bir boynu bükük, kendi halime ağlarım,
Ağlayanım yoktur benim, kendim karalar bağlarım,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta