Dökülür vapraklar her sonbaharda
Her birinde birer geçmeyen dert var
Herbir gamzenin kıvrımlarında
Geceye gün, bana gülüşün kalır..
Belki de solar gecede yildizlar
Karanlığı delen Ay kaybolur
Doğmaz gözlerine şafakta güneş
Herşey biter bir gün,gülüşün kalır.
Yıllar eskir mevsimler tükenir
Gökyüzünde dizilen maviler de
Okyanuslar da çöle döner bir gün.
Anılar silinir, gülüşün kalır..
Tükenir zaman , tükenir mekan.
Kalmaz insanı bir halden anlayan,
Olmaz bir gün de ellerinden tutan,
Görmese gözlerin, gülüşün kalır...
Kayıt Tarihi : 23.03.2026 18:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Aracımla giderken doğaçlama sahneden mikrofonu alsam elime yüreğime düşeni dilime düşürsem dedim o an canlandı ve dilime düştü kelimeler. Sonra bitince hayalimde bende sizinle ilk defa dinledim derim diye düşündüm. Ama araçla gidiyorum hala. Sonra dedim eyvah ilham geldi gitti.akşam oldu kaleme aldım. Beğenmenizi dilerim.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!