Dışarıdan bakınca bir bahar bahçesi sanıyorlar beni, bilmiyorlar ki her gülüşümde bin ah gizli.
Yüzümdeki bu maske, dünyaya kestiğim bir hesap, oysa içimde kırılan her dalın ayrı bir yası var.
Gözlerimin ferine takılan o sahte parıltı, sadece ruhumdaki enkazın üstünü örtme çabası.
Öyle yaralar var ki, bakınca görünmez, ilacı tabipte bulunmaz, dille söylenmez.
Kendi içimde kurduğum o ıssız mahkemede, kendi kalemimi kendim kırdım her gece.
Sevdayı bir kutsal emanet gibi taşıdım ama, Sonunda bıraktım darağacının gölgesine.
Şimdi gidiyorsun, git
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin
Devamını Oku
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta