Karınca gözünden dünyaya baktım,
Bulutlar üstüne bir ateş yaktım,
Az kalsın sırrını anlayacaktım,
Harmanı bırakıp kaçan kaçana.
Bülbülün kaderi aşk yokuşları,
Fareyi unutmuş kır baykuşları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kur'an'i ve Nebevi mihenklere göre inanıp, düşünüp ona göre hareket edenler, alemlerdeki hikmetli faaliyetlerin hikmetlerinden kendisine yetecek kadarını alıp, gönül huzuru ile yaşayıp hayatından lezzet alır. Bunun tam tersini yapıp, beşeri yorumları ve kendi şahsi felsefesini hayatına miyar yapanlar ise, iki alemde de son derece bedbaht olup, kendi tercihleriyle kendi hayatlarını cehenneme çevirirler vesselam.
Hayırlı sınavlar Hasan bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta