Soldu kızıl gül.
Soldu gitti hayatının baharında.
Kaldıramadı yağan yağmuru.
Yeni açmıştı oysa.
Kendi kızıllığının ateşinde yandı, yandı, söndü.
Sönmemeliydi, yoksa yine yaklaşıp solduracaklardı onu.
Hem soldurdular, hem yaktılar, hem söndürdüler.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta