bendim o, bir gece yarısı
avucunda serçeler ölen adam.
yarım bıraktım bildiğim bütün duaları,
sustum, ne konuşacağımı bilmeden
kurudu içimin bahar kırları.
eskimiş sinema afişleri gibi
keder saçıyordu yüzüm.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



