Karanlık gecelerden bir gece,
Anılar saldırır, birer birer ruhuna,
Sessiz ve sinsice!
Bağırmak istersin,
Umutsuzluğun kör kuyusuna.
Karanlık bir gecenin sonunda,
Bak gene sabah oldu!
Dün yaşadıklarını unutmuş,
Yüzünüze çarpan,
Hanımeli kokusu,
Yüreğinizde esen,
Karayel'den, habersiz...
Hayaller kurduk, kar'lar üzerinde,
Kar gibi beyaz, kar gibi saf temiz.
Hayal edilmeyecek güzellikte,
Ve kar ömürlü hayaller!
O, saf temiz beyazlık,
Kar yağar, tane tane.
Gecenin karanlığında,
Kelebekler gibi uçuşur,
Yüreğimizi mutlulukla doldurur.
Kar yağar, bazen kederlerin,
Mesele, ne "Roma'da ikinci olmak",
Ne de "Bir köyde birinci olmak" değil.
Mesele, ister köyde, ister kentte,
İster sarayda, ister gecekonduda olsun.
Mesele kendi alanında birinci olmaktır...
Kendini;
Dünyanın merkezinde görenler,
Aslında kendi merkezini bulamayanlardır...
Her yerden, her şeyden,
Herkesten kaçarsınız ama,
Kendinizden, yüreğinizden,
Keşke canımı acıtan,
Sadece dizlerimdeki sıyrıklar olsaydı.
Yüreğimdeki katmerler değil...
S.K.
Hüznün dar aralığındayim!
Bir Işık arıyorum, nafile!
Güneş'i de kara bulutlar kapladı! ,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!